Gedachten
Publieke pleisterplaatsenTrefcentrum, kulturhus, gemeenschapshuis, wijkcentrum, huis van de wijk, MFA, MFC, buurtkamer, civic center, community center, ontmoetingsplaats, dorpshuis, pleisterplaats, buurthonk, third place, meet & eat, praathuis, stamtafel, waterput, multifunctioneel grand café .... Waar komt toch die behoefte aan nieuwe namen uit voort. What's in a name? |
Kunnen en gunnenDe exploitatie van het maatschappelijk vastgoed kent grote problemen; trefwoorden zijn: lage bezetting, (verkapte) leegstand, klimaat- en energieproblemen en exploitatietekorten. Dat is niet mis. Lees daarvoor ook de Position Paper die Bouwstenen in samenspraak met het werkveld heeft opgesteld. |
Privatisering ruimtegebruikIn Romeinse tijd waren we aangewezen op publieke latrines; zij aan zij. Pas veel later kregen de mensen een eigen toilet, privaat geheten. Het duurde tot de jaren vijftig en zestig totdat iedereen over een eigen badkamer kon beschikken. Nu plaatsen we sauna's op zolder en bubblebaden in de tuin. De privatisering van het ruimtegebruik is een voortgaand en onomkeerbaar proces. |
VPRO, HEMA en MFAWe hebben vanzelfsprekende woorden voor archetypische ruimten als kantoor, plein, park, straat en winkel. Ze zijn duidelijk en neutraal. Zulke woorden ontbreken als het gaat over vastgoed met een wijkfunctie. We spreken dan over buurthuis, wijkaccommodatie, trefcentrum of gemeenschapshuis. Tegenwoordig gebruiken we woorden als kulturhus, brede school, community center of MFA. |
Publieke omroep als MFAWie is de gebruiker van het zwembad? Dat is de zwemmer. Wie is de gebruiker van de bibliotheek? De lezer. Wie is de gebuiker van de school? De leerling, toch?! Dat klinkt logisch. Maar als we over multifunctionele centra spreken, is het dat niet. Als we dan over gebruikers spreken, bedoelen we doorgaans de dienstverleners. Opmerkelijk! |
GelijkheidsneuroseVroeger deden we steeds hetzelfde maar het resultaat was telkens anders; nu doen we het steeds anders maar het resultaat blijkt telkens gelijk. Deze verzuchting, toegeschreven aan de architect Aldo van Eyck, weerspiegelt de behoefte aan betekenisvolle verschillen, aan diversiteit. Mensen zijn niet gelijk, waarom wijken en voorzieningen dan wel? |
De instrumenten van EinsteinVan Einstein is de uitspraak "Je kunt een probleem niet oplossen met de instrumenten waarmee het veroorzaakt is". In het maatschappelijk vastgoed slaan we deze wijsheid echter in de wind. Een groot deel van onze beleidsinstrumenten stamt uit een tijd waarin we functies wilden scheiden. |
Is vastgoed een vak?Op de website van Bouwstenen van Sociaal is de vraag gesteld of vastgoedmanagement een echt vak is. 50% vindt van wel en 50% van niet. Voor veel respondenten is vastgoed vooral een kwestie van 'gezond verstand'. |
Hoge BiDe Hoge Bi is in 1865 ontwikkeld. Groot wiel voor, klein wiel achter en de pedalen direct aan het voorwiel. Het bleek een onding. Groot, onhandig en erg riskant bij afdalingen. Toch werd de Hoge Bi populair. De Hoge Bi was snel en sportief; iets om te hebben. De Hoge Bi van toen lijkt op de MFA van nu. De MFA is groot en onhandig. Duur bovendien en dat is riskant in tijden van recessie. |
Wat levert meer op: school of woningGedachteoefening: wat levert het meeste maatschappelijke rendement op: investeren in woningen of in scholen? Motto bij deze gedachteoefening: appels laten zich doorgaans niet met peren vergelijken, maar een enkele keer is het nuttig om dat toch te doen. |
Groepen: